Μας κάνει πιο έξυπνους! Αναπτύσσει τις εγκεφαλικές λειτουργίες και οι θετικές επιδράσεις της διγλωσσίας στον εγκέφαλο μας βοηθούν μέχρι τα βαθιά μας γεράματα..! 

Bilingualism

Μας επιτρέπει να επικοινωνούμε με αυτοπεποίθηση με ανθρώπους από άλλες χώρες.

Μπορούμε να διαχειριστούμε τις ανθρώπινες σχέσεις καλύτερα καθώς αναπτύσσει τη συναισθηματική μας νοημοσύνη.

Bilingualism matters

 

 

Η διγλωσσία είναι μία ικανότητα πολύ ανώτερη από την ταυτόχρονη χρήση μίας ακόμη γλώσσας, παράλληλα με τη μητρική. Είναι η διαδικασία εκμαθησής της και η έκθεση του παιδιού σε μία διαφορετική κουλτούρα που τελικά ενισχύουν την ευφυία των βρεφών και νηπίων, τόσο τη νοητική όσο και τη συναισθηματική, εφόδια που μπορούν να δοθούν τώρα και να τα διευκολύνουν σε όλη τους τη ζωή.   

Υπάρχει πλέον η επίγνωση ότι η εισαγωγή μίας ή και περισσότερων γλωσσών πρέπει να γίνεται σε όσο το δυνατόν νεαρότερη ηλικία. Ακόμη και από την ηλικία των 2-3 μηνών. Ο εγκέφαλoς των βρεφών είναι έτοιμος να υποδεχτεί οποιαδήποτε πληροφορία και να την αφομοιώσει      "φυσικά''. Έπειτα, είναι αυτές οι πληροφορίες - ερεθίσματα που διατίθενται στα βρέφη και στα νεαρά παιδιά που θα διαμορφώσουν τις εγκεφαλικές τους δεξιότητες και θα ενισχύσουν τις δυνατότητες τους. Όσα περισσότερα ερεθίσματα δώσετε στα παιδιά σας, μιλώντας τα, αγκαλιαζοντάς τα, παίζοντας μαζί τους και δείχνοντας τους τον κόσμο τόσο πιο έξυπνοι και κοινωνικοποιημένοι ενήλικες θα γίνουν. 

 

Εκτίθοντας τα βρέφη σας σε μία ακόμη γλώσσα - πολιτισμό και δίνοντας τους την ευκαιρία να γίνουν δίγλωσσα,  εκτός από το ότι θα μπορούν να ταξιδεύουν χωρίς γλωσσικά εμπόδια και ότι θα έχουν καλύτερες εκπαιδευτικές και επαγγελματικές ευκαιρίες, τους επιτρέπετε να αναπτύξουν τις εγκεφαλικές τους λειτουργίες. Τα δίγλωσσα παιδιά ήδη από τους πρώτες μήνες της ζωής τους εμφανίζουν πιο αναπτυγμένες γνωστικές ικανότητες, ικανότητες που τα διευκολύνουν σε όλη τους τη ζωή, Σκέφτονται πιο σύνθετα και πιο δημιουργικά, μαθαίνουν από νωρίς να παίρνουν  αποφάσεις και να χρησιμοποιούν την λογική τους. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος μέχρι την ηλίκια των 3 ετών έχει σχεδόν διαμορφωθεί και μέχρι την ηλικία των 5 ετών έχει κατακτήσει το 90% των δυνατοτήτων του.

 

Πέραν όμως και από την ευφυία που υπάρχει μέσα στη διγλωσσία, τα παιδιά που έχουν εκτεθεί σε δίγλωσσο/διαπολιτισμικό περιβάλλον, αναπτύσσουν περισσότερες κοινωνικές δεξιότητες. Από πολύ νωρίς προσπαθώντας να κατανοήσουν την διαφορετική γλωσσική έκφραση αλλά και συμπεριφορά, αναγνωρίζουν την σπουδαιότητα της κατονόησης της οπτικής των άλλων στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Η κατανόηση της διαφορετικής οπτικής είναι πραγματικά ένα εφόδιο ζωής , καθώς με αυτόν τον τρόπο θα μπορούν να κάνουν πιο εποικοδομητικούς και ουσιαστικούς διαλόγους καθώς θα διαχειρίζονται καλύτερα τις επαγγελματικές τους και προσωπικές τους σχέσεις.

Misconceptions asocciated to bilingualism 

Μύθος: Τα παιδιά είναι σαν "σφουγγάρια" και μαθαίνουν αμέσως μία γλώσσα όταν την ακούσουν

 

Το να γίνει  κάποιος δίγλωσσος δεν είναι μια διαδικασία που γίνεται αυτόματα επειδή εκτίθεται ένα παδί σε μία γλωσσα. Η ανάγκη χρήσης της είναι αυτή που παίζει τον καθοριστικό ρόλο.  Η κατάκτηση της διγλωσσίας, προυποθέτει αφοσίωση και  συχνή χρήση της γλώσσας.

Μύθος: Η διγλωσσία είναι μία "γοητευτική" για τους άλλους εξαίρεση.

 

Η διγλωσσία δεν είναι η εξαίρεση! Αυτό συμβαίνει σε μονόγλωσσες χώρες, όπως στην Ελλάδα. Πάνω από το μισό πληθυσμό του πλανήτη χρησιμοποιεί στην χώρα του ταυτόχρονα 2 ή 3 γλώσσες στην καθημερινότητα του. Σκεφτείτε την περίπτωση της Ελβετίας, του Βελγίου κτλ.  

Μύθος: Η διγλωσσία καθυστερεί την ομιλία ή συνδέεται με δυσλεξία 

 

 Αυτός είναι ένας μύθος ο οποίος προωθήθηκε στα μέσα του προηγούμενου αιώνα, όταν οι μελέτες για τα δίγλωσσα παιδιά περιορίζονταν σε πληθυσμούς από μετανάστες στην Αμερική, όπου τα παιδιά είχαν ελειπή εκπαίδευση και ζούσαν υπό έντονες στρεσογόνες συνθήκες. Νεότερες έρευνες έχουν αποδείξει οτι η διγλωσσία, εφόσον γίνεται μέσα σε ένα ισορποπημένο οικογενειακό και εκπαιδευτικό περιβάλλον, όχι μόνο δεν καθυστερεί την ανάπτυξη της ομιλίας, αλλά δίνει προβάδισμα στην ανάπτυξη του εγκέφαλου σε επίπεδο γνωστικό και μεταγνωστικό. Σχετικά με την δυσλεξία, στατιστικές μελέτες δείχνουν οτι το ποσοστό δυσλεξίας ανάμεσα σε μονογλωσσικούς και διγλωσσικούς πολιτισμούς είναι το ίδιο. 

 

Μύθος: Αν οι γονείς θέλουν τα παιδιά να γίνουν δίγλωσσα θα πρέπει να ακολουθήσουν τη μέθοδο "κάθε γονιός μία γλώσσα"

 

Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλοί τρόποι να γίνει ένα παιδί δίγλωσσο. Για παράδειγμα, ένας γονιός τη μία γλώσσα, ο άλλος την άλλη. Άλλη γλώσσα μέσα στο σπίτι , άλλη γλώσσα εκτός σπιτιού. Άλλη η γλώσσα μεταξύ της οικογένειας, άλλη στο σχολείο κτλ. Αυτό που έχει σημασία είναι Η ΑΝΑΓΚΗ να χρησιμοποιήσει το παιδί τη γλώσσα, η οποία κατά βάση δημιουργείται ασυνείδητα. Εδώ είναι που η μέθοδος "κάθε γονιός μία γλώσσα" συχνά αποτυγχάνει, καθώς το παιδί σταδιακά νοιώθει οτι η μία γλώσσα ( η πιο αδύναμη) , στην πραγματικότητα δεν του είναι απαραίτητη. Για παράδειγμα αν στο σπίτι μιλάει Αγγλικά και Ελληνικά , και ζει στην Ελλάδα πηγαίνοντας σε Ελληνικό σχολείο, το πιο πιθανό είναι να γίνει αυτό που λέγεται " παθητικός δίγλωσσος" όπου θα καταλάβανει και τις δύο γλώσσες αλλά θα χρησιμοποιεί την ισχυρότερη. Οπότε προκειμένου ένα παιδί να γίνει ενεργητικά δίγλωσσο πρέπει να υπάρχει ανάγκη για αυτό να χρησιμοποιεί τις διαφορετικές γλώσσες.



Μύθος: Τα δίγλωσσα παιδιά μπερδεύουν τις γλώσσες

Τα παιδιά μαθαίνουν πότε τους επιτρέπει η γλωσσική ικανότητα του συνομιλητή να χρησιμοποιήσουν και τις δύο γλωσσες ταυτόχρονα και πότε πρέπει να χρησιμοποιούν μόνο τη μία. Αυτό συμβάνει και στους δίγλωσσους ενήλικες, καθώς κάποιες εκφράσεις και νοήματα είναι πιο κατάλληλα στην μία γλώσσα σε σχέση με την άλλη, Όταν συναναστρέφονται με μονόγλωσσους ανθρώπους πχ. η γιαγιά στο σπίτι που μιλάει μόνο Ελληνικά τότε η σκέψη και η γλώσσα τους προσαρμόζεται γρήγορα στην χρήση μόνο της μία γλώσσας. 




1. François Grosjean's new book Bilingual: Life and Reality (Harvard University Press, 2010) 

2. A short text, "What parents want to know about bilingualism", by François Grosjean 

3. An interview of François Grosjean on bilingualism